Η Κυρία Κλάιν  θα μπορούσε να είναι η ιστορία μιας γυναίκας της εποχής της, δηλαδή των πρώτων δεκαετιών της αρχής του εικοστού αιώνα. Μιας γυναίκας που οπλισμένη εξαρχής με ισχυρά ατομικά χαρακτηριστικά (ευφυής, ανήσυχη και γοητευτική), αγωνίζεται να αντισταθμίσει του αδύναμους κοινωνικούς προσδιορισμούς που απειλούν τη ζωή της (γυναίκα, εβραία, μετανάστρια). Μπορεί όμως άραγε να εξισορροπήσει το βάρος αυτών των προσδιορισμών, οι οποίοι ναι μεν της επιβλήθηκαν κοινωνικά αλλά ενσωματώθηκαν στην ύπαρξή της, χωρίς ταυτοχρόνως να απαρνηθεί ή να ακυρώσει –να σκοτώσει δηλαδή μέσα της– το μέρος της ύπαρξής της που καθορίστηκε απ’ αυτούς;