Τσικλιντάν: Ηχητική λέξη-κωδικός σε ομαδικά παιχνίδια, που έπαιζαν συνήθως κορίτσια στις δεκαετίες 1950-60, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Η λέξη “Τσικλιντάν” σήμαινε τον ήχο που κάνει το κλειδί στην κλειδαριά και όταν έλεγε τη λέξη αυτή κάποιος, σήμαινε ότι ξεκλείδωνε και έμπαινε στη δική του κρυψώνα.
Το “Τσικλιντάν” διακρίθηκε το 2002 με το Κρατικό Βραβείο Θεατρικού έργου του Υπουργείου Πολιτισμού, και το 2004, σε άλλη μορφή, με τη συνεργασία της Χριστίνα Χατζηβασιλείου βραβεύτηκε στο Διαγωνισμό Συγγραφής Θεατρικού Έργου που είχε προκυρήξει το Κ.Θ.Β.Ε.
Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το Κ.Θ.Β.Ε. στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών στις 14 Ιανουαρίου 2005.
“Ένα φυλαχτό είναι και το “τσικλιντάν”, μια συμπύκνωση της μνήμης, ένα φανταστικό κλειδί που ξεκλειδώνει φανταστικές πόρτες κι επιτρέπει στις παγιδευμένες ηρωίδες να δραπετεύουν από τη φυλακή της ασφυκτικής κοινωνίας, του άτυχου γάμου, του πάσχοντος σώματος.”
(Νικηφόρος Παπανδρέου)