Ο τίτλος του έργου Σκουλήκι δεν αποδίδει τίποτε άλλο παρά τη νέα συνείδησι των ανθρώπων, την αποκρυσταλλωμένη, όπως δημιουργήθηκε από τις νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, περισσότερο τα μεταπολεμικά χρόνια, σ’ όλο τον κόσμο. Η υπόθεσι του έργου, όχι απόλυτα φυσικά, είναι αληθινή. Ο ήρως, ο Νίκος Δελής, ζη και υπάρχει. Ήταν παληός κομμουνιστής και είναι σήμερα κεφαλαιοκράτης. Δε μπορώ να τον κατανομάσω όπως ακόμα δεν μπορώ ν’ αναφέρω αν κατοικεί μέσα ή έξω από την Ελλάδα. Γιατί όμως να στηριχθούμε μόνο σ’ έναν άνθρωπο; Υπάρχουν τόσοι και τόσοι άλλοι! Από την αγωνίαν του Νίκου Δελή δεν υποφέρουν μόνον όσοι έχουν αυτό το “σκουλήκι” μέσα τους, τον κομμουνισμό, το σαράκι όπως θα το λέγαμε πιο απλά. Όχι! Όλος ο κόσμος πνίγεται στη βρειά, πνιγερή και όλο μούχλα ατμόσφαιρα που ζούμε και ζητάει να βγη απ’ αυτή και ν’ αναπνεύση καθαρό αέρα.