Στο υφάδι, λοιπόν, του μύθου που αναφέραμε, ξετυλίγεται το θεατρικό ποίημα Κλυταιμνήστρα κρατώντας το ύφος της τραγωδίας. Στην πραγματικότητα, όμως, η ηρωίδα δεν είναι τραγικό πρόσωπο. Η μεγάλη σύγκρουση με τη Μοίρα έχει ήδη συντελεστεί και εκείνη, μέσα από μια επώδυνη πορεία προς το κέντρο της ύπαρξής της, μαζεύει τα συντρίμια της και προσωράει, απαλλαγμένη από τα βάρη του παρελθόντος και τις εμπλοκές της σε άγρια παιχνίδια εξουσίας. Έτσι, η Κλυταιμνήστρα, σε αντίθεση με τα παιδιά της που είναι ακόμα προσκολλημένα σε υπαγορευμένα πρότυπα ζωής, αναδύεται ανάλαφρη, νεανική.