Είναι νομίζω, δεδομένη η σημασία που έχει για την πολιτιστική ζωή ενός λαού η βαθμίδα του εκπαιδευτικού συστήματος, που συνηθίσαμε να την ονομάζουμε Μέση. Γι’ αυτό η θέση που κατέχει στα προγράμματα της η κάθε συγκεκριμένη περιοχή της πολιτιστικής κληρονομιάς και του πολιτιστικού παρόντος, ενδιαφέρει όχι μονάχα αυτούς, που με οποιαδήποτε ιδιότητα λειτουργούν στο χώρο της, αλλά γενικότερα όλους, όσοι έχουν έγνοια για το σήμερα και το αύριο του τόπου αυτού. Ακριβώς αυτή η διάσταση του θέματος υποχρεώνει όποιον επιχειρεί να παρουσιάσει υπεύθυνα τη θέση που κατέχει η δραματική ποίηση στην εκπαίδευση, να αφιερώσει σημαντικό χρόνο για να εκθέσει τις γενικότερες συνθήκες, μέσα στις οποίες ζει και ενεργεί (ή πάσχει) η ελληνική κοινωνία, και ειδικότερα την πνευματική της ζωή, το εκπαιδευτικό της σύστημα και την λειτουργία του, μόριο του οποίου είναι η αρχαιοελληνική παιδεία στο σύνολό της, της οποίας μέρος είναι η δραματική ποίηση.