Ο Arrabal υποστηρίζει ότι “δεν υπάρχουν δύο ξεχωριστοί κόσμοι, ο ένας πραγματικός και ο άλλος φανταστικός” και αυτή ακριβώς η πεποίθηση εκφράζεται καλύτερα με τη θεατρική του γραφή. Η μελέτη μας αφορά στο θέατρο του Arrabal, δηλαδή σ’ ένα σύνολο αναπαριστώμενων πολύμορφων εικόνων στις οποίες το φως και το σκοτάδι προσδίδουν συμβολική διάσταση, ανάλογα με τη δράση του μύθου. Ως καθοδηγητή μας επιλέξαμε τη θεωρία του Gilbert Durand, σύμφωνα με την οποία τα Συστήματα της μέρας και της νύχτας που ανήκουν στο φανταστικό, θα μας οδηγήσουν να ανιχνεύσουμε μέσα στους μύθους των έργων μας ποια σύμβολα κρύβονται πίσω από τις λέξεις, ποια αρχέτυπα πίσω από τις ιδέες, καθώς επίσης και την ύπαρξη των δομών γύρω από τα αρχέγονα σχήματα.