Μόλο που τον είδα απόψε ξαπλωμένο στο κρεβάτι του, με την ακαμψία του θανάτου στην όψη, δεν μπορώ να το χωνέψω ακόμα πως αυτό το σπουδαίο μυαλό έχει πάψει να εγκυμονεί μέσα στις δυνατές του σκέψεις το προλεταριακό κίνημα και των δύο κόσμων. Ό,τι είμαστε όλοι μας το χρωστάμε σ εκείνον. Και το κίνημα όπως είναι σήμερα είναι δημιούργημα του θεωρητικού και πρακτικού έργου του. Αν δεν είχε προσέξει ο Μαρξ όλοι μας θα σερνόμασταν ακόμα, σαν μια άμορφη μπερδεμένη μάζα. [γράμμα του Έγκελς στον Σόργκε]