Το κείμενον Τίμωνος του Αθηναίου ως περιήλθεν ημίν είνε λίαν εφθαρμένον, ώστε, όχι μόνον από σκηνής εις σκηνήν, αλλά και από σελίδος εις σελίδα υπάρχουσιν ουσιώδεις διαφοραί του ύφους και του εν γένει πνεύματος της τραγωδίας. Είνε δε αυταί τόσον μεγάλαι ώστε αποκλείεται πάσα πιθανότης συγγραφής του έργου υπό μιας και μόνης χειρός. Το νήμα της ιστορίας διακόπτεται πολλάκις καθ΄ολοκληρίαν, παρουσιάζονται δε περιστατικά, εις τα οποία ο αναγνώστης δεν είνε παρεσκευασμένος. Το πλείστον μέρος της στιχουργίας είνε καθαρώς Σαιξπήρειον και περιέχει τον πλούτον των σκέψεων τον χαρακτηρίζοντα την περίοδον εκείνην του βίου του, αλλά τα λοιπά μέρη είνε άνευ συνοχής γεγραμμένα αμελώς και μονότονα.