Λίγη ώρα πριν εκραγεί η Επανάσταση των Λοκρών στο Ταλάντι στα τέλη του Μάρτη 1821, οι επαναστάτες στρέφονται κατά του διάσημου πρακτικού χειρουργού Χασάν Αγά Κούρταλη, που βρέθηκε κάτω από την ίδια στέγη με τον επίσκοπο Ταλαντίου Νεόφυτο, τοπικό αρχηγό του Αγώνα. Ο Νεόφυτος αναλαμβάνει με τόλμη την πρωτοβουλία να διασώσει το μουσουλμάνο Ασκληπιάδη, αντιμετωπίζοντας σφοδρότατες αντιδράσεος και πολλούς κινδύνους για τη ζωή του, αλλά και για την τοπική Επανάσταση, που ακόμα βρισκόταν στα σπάργανα. Ο Κούρταλης διασώζεται. Με τόλμη και αυτός ανάλογη προς εκείνη του σωτήρα του, παίρνει σοβαρές αποφάσεις για τη μετέπειτα πορεία του και ανταποδίδει πολλαπλάσια την ευεργεσία με σημαντικές πράξεις ανθρωπιάς και ηθικού μεγαλείου. Ο Νεόφυτος και ο Κούρταλης δικαιώνουν το στοχασμό του Μενάνδρου: “Ως χαρίεν έστ’ άνθρωπος, όταν άνθρωπος η”. Το παρόν θεατρικό έργο ειναι βασισμένο σε αδιαμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα.

Α΄ Κρατικό Βραβείο για νέους συγγραφείς διαγωνισμού 2005