Στα νατουραλιστικά έργα του Στρίντμπεργκ, από τους Συντρόφους ως τους Πιστωτές, βλέπουμε να επιβεβαιώνεται η αναζήτηση μιας πυκνότητας όλο και πιο μεγάλης. Κατά τον Στρίντμπεργκ, στη Δεσποινίδα Τζούλια υπήρχαν ακόμα κάποιες παραχωρήσεις στον ρομαντισμό και στο σκηνικό. Στους Πιστωτές δεν υπάρχουν πια παρά μόνο τρία πρόσωπα, ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και λίγα καθίσματα. Είναι εύκολο να διακρίνουμε τα δύο ουσιαστικά θέματα που το σύμπλεγμά τους συγκροτεί το έργο. Πρώτα, ο βρυκολακισμός, άγρια πάλη, όπου το ένα πρόσωπο ζητά να καταβροχθίσει την ψυχική υπόσταση του άλλου. Δεύτερα, θρίαμβος του ανώτερου τύπου ανθρωπότητας.