Γράφοντας την ιστορία των πρώτων υπαιθρίων θεάτρων της Αθήνας, με τα πιο χαρακτηριστικά τους ανέκδοτα, θα επαναλάβω –όπως έκανα και στα προηγούμενά μου βιβλία– ότι δεν επιζητώ τον τίτλο του ιστορικού του θεάτρου!
Δηλώνω απλώς. ότι κάνω πάλι δημοσιογραφική δουλειά –όπως την έκανα τόσα χρόνια στις εφημερίδες και στα περιοδικά– προσφέροντας στους θεατρόφιλους μια μεγάλη “Θεατρική καμπάνια με… αναδρομικό ρεπορτάζ”.