Η νεοελληνική δραματουργία είναι μια περιοχή με ελάχιστο ερευνητικό παρελθόν και μικρή -ωστόσο σημαντική κατά τα τελευταία χρόνια- βιβλιογραφική κάλυψη. Οι μελέτες αυτού του τόμου φιλοδοξούν να συμβάλουν στην ερμηνεία του σύγχρονου ελληνικού δράματος. Τα κείμενα που αναλύονται δεν έχουν απασχολήσει με τρόπο συστηματικό, ως τώρα, τη βιβλιογραφία, παρότι τα περισσότερα από αυτά κρατούν μια σημαντική θέση στη σκηνική και τη θεατρική μας ιστορία. Η ερμηνεία τους αναζητεί τις ψηφίδες που συνθέτουν την ταυτότητα της δραματουργίας του αιώνα μας εντοπίζει πηγές θεατρικής δράσης, προσλήψεις δραματικών συμβάσεων, σχέσεις λογοτεχνικών μύθων και προβάλλει το πλαίσιο των πολιτισμικών ανταλλαγών μέσα στο οποίο μορφοποιείται το ελληνικό δραματικό κείμενο.
Πρόλογος
Προλεγόμενα
Ι. Τα κείμενα και η ερμηνεία τους
Ο εσωτερικός ρεαλισμός στο ελληνικό αστικό δράμα. Γαμήλιο εμβατήριο, Κωνσταντίνου και Ελένης
Δύο δραματουργικές δοκιμές του Δημήτρη Χατζή
Η διχοτομία αστικός χώρος-ύπαιθρος στο δραματικό έργο του Ευ. Αβέρωφ-Τοσίτσα Πάτερ Συνέσιος – Πάπισσα Ιωάννα. Ο “Συνέσιος” του Γιάννη Σκαρίμπα: άλλη μια μεταμφίεση της “Ιωάννας”
Βασίλη Ρώτα, Θέατρο για παιδιά: οι λαϊκές πηγές της τυπολογίας του κωμικού
Ποίηση Κ. Κρυστάλλη: στις παρυφές της δραματικής γραφής
ΙΙ. Γλώσσα και κοινωνία στην κριτική του δράματος Βαβυλωνία, Τρισεύγενη: δύο γραμματολογικές επισημάνσεις του Ν. Κονεμένου
Κ. Χατζόπουλος: όψεις μιας θεωρίας του δράματος
ΙΙΙ. Η βιβλιογράφηση του δράματος
Η βιβλιογράφηση των κειμένων της νεοελληνικής δραματουργίας
Πρώτες ανακοινώσεις
Ευρετήριο κύριων ονομάτων
