Στο βιβλίο αυτό συνεχίζεται ο “Διάλογος με τη μητέρα” που ξεκίνησε με το “Άρωμα Κρήτης” όπου παρουσιάζεται ο πολιτισμός της, η πίστις της, η καρδιά της! Αυτονομούμενη εδώ της απαντώ δείχνοντας το συχνά δύσκολο μεγάλωμά μου, την εσωτερική μου περιπέτεια, που τόσο μπολιάστηκε, από εκείνην!
Και τώρα ακόμα η μάνα μου αποπνέει για μένα το άρωμα της ψυχής του νησιού της. Έτσι και ο απόηχος των μηνυμάτων αυτού του βιβλίου σίγουρα προέρχεται από εκείνην.