Η παρούσα μετάφραση των Χοηφόρων συνιστά τη δεύτερη όμοια προσπάθειά μου, μετά τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου. Τύχη αγαθή ας μου δώσει υγεία και δύναμη και ο Απόλλων φίλτρα τόλμης, να μεταφράσω και το τρίτο έργο της τριλογίας του ποιητή, τις Ευμενίδες.
Εμπειρότερος μετά τη μετάφραση του Αγαμέμνονος, όχι όμως έμπειρος, τολμώ να ομολογήσω ότι ο Αισχύλος δεν μεταφράζεται ή, να το πω αλλιώς, η γλώσσα μας σήμερα δεν επαρκεί για την ποιητική μεταφορά της τραγωδίας και ιδιαίτερα των έργων του Αισχύλου, με τις πολυάριθμες και συνήθως ανανταπόδοτες άπαξ λέξεις που συνηθίζει να χρησιμοποιεί ο ποιητής – για να μείνω μόνο σε μία από τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Έτσι, ενώ η μετάφραση των μονολόγων και των διαλόγων είναι τις περισσότερες φορές δυνατή και ικανοποιητική, η μετάφραση των χορικών αποδεικνύεται σχεδόν δυνατή και αρκετές φορές ελάχιστα ικανοποιητική, εφ’ όσον ο μεταφραστής επιδιώκει να διατηρήσει το μέτρο της εύρυθμης εκφοράς του στίχου και την ποιητικότητα του κειμένου.