Ορισμοί: Έλλειψις καλείται ο (επίπεδος) γεωμετρικός τόπος των σημείων, των οποίων αι αποστάσεις από δύο σταθερών σημείων (Ε ΚΑΙ Ε’) έχουν άθροισμα σταθερόν 2α> ΕΕ’. Τα σημεία Ε και Ε’ καλούνται εστίαι της ελείψεως, το δε ευθύγραμμον τμήμα ΕΕ’ (=2γ) εστιακή απόστασις. Αι εστίαι και τυχόν, εκτός του τμήματος ΕΕ’, ημείον Μ ορίζουν έλλειψιν, της οποίας 2α= ΜΕ+ΜΕ’.