Ο ιστός όλων των έργων, που παρουσιάζονται και στους τρεις τόμους, διακατέχεται από την σημερινή στάση για το θεατρικό λόγο και την παρουσίασή του. Έτσι, μπορούμε να διακρίνουμε στη σύνταξη του κειμενικού λόγου τις απόψεις του κινητικού λόγου, ο οποίος απαιτεί ή τουλάχιστον ζητεί από το σκηνοθέτη να τον προσεγγίσει τόσο στη διδαχή, όσο και στην παρουσίαση, δεχόμενος τις αρχές των αφαιρέσεων και των συνεκδοχών.