Ο τόμος περιέχει την Ηλέκτρα του Ούγκο φον Χόφμανσταλ σε μετάφραση Κωνσταντίνου Χατζόπουλου και την Αντιγόνη του Μπέρτολντ Μπρεχτ σε μετάφραση Αλέξη Σολομού.

Το έργο Ηλέκτρα του Ούγκο φον Χόφμανσταλ γράφτηκε και παρουσιάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, και συγκεκριμένα το 1902. Υποκείμενο του έργου είναι το αρχετυπικό πρόσωπο της Ηλέκτρας, μια φροϋδική όμως Ηλέκτρα, αντιπροσωπευτική των νευρώσεων, της υστερίας και της ψυχοπαθολογίας του τραύματος. 

Η σχέση του δικού μου έργου με το κείμενο του Σοφοκλή είναι πολύ ελέυθερη. Αντιμετώπισα αυτά τα πρόσωπα από τη δική μου οπτική γωνία, χωρίς να με απασχολεί η πιστότητα στο πρωτότυπο. Με ενδιέφερε να προκύψει κάτι το οποίο να έχει επίδραση στους ανθρώπους της εποχής μου, όχι όμως στην πολιτισμική τους ευαισθησία, όχι στη διανόησή τους αλλά στα κοινά ανθρώπινα συναισθήματά τους. 
Hugo von Hofmannsthal 

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Κλυταιμνήστρα
Ηλέκτρα
Χρυσόθεμη
Ορέστης
Αίγισθος
Ο παιδαγωγός του Ορέστη
Μια εμπιστευμένη
Μια που κρατά την ουρά
Νέος υπηρέτης
Γέρος υπηρέτης
Ο μάγειρας
Η επιστάτρια
Οι υπηρέτριες

Ο μύθος της Αντιγόνης του Σοφοκλή είναι γνωστός: μια γυναίκα ενάντια στην εξουσία. Τον μύθο αυτόν τοποθετεί ο Μπρεχτ στο Βερολίνο του 1945, περιορίζοντας το θεικό στοιχείο και φορτώνοντας τον άνθρωπο με ολόκληρη την ευθύνη της μοίρας του. Η επανάσταση και το μαρτύριο της ηρωίδας έρχονται κοντύτερά μας γιατί δεν υπακούουν πια στον θείο νόμο αλλά στον νόμο του σκεπτόμενου ελεύθερου ανθρώπου. [από το πρόγραμμα της παράστασης στην Ελληνική Σκηνή της Άννας Συνοδινού]

Ήταν ένα χιονισμένο πανεπιστήμιο κάτω απ’ τα Βραχώδη Όρη. Μόλις είχα τελειώσει μια ομιλία μου για την αρχαία ελληνική τραγωδία, όταν μια φοιτήτρια σήκωσε το μολύβι της. “Μας λέτε ποιο είναι το μήνυμα της Αντιγόνης;” Το “παρακαλώ”, φυσικά, ήταν άγνωστο στη συγχρονισμένη αυτή εκπρόσωπο της σπουδάζουσας νεολαίας, μα η ερώτησή της την εξιλέωνε και με το παραπάνω. Τώρα εγώ, σαν φλύαρος Έλληνας, μη όντας συνηθισμένος στη μανία των Αμερικανών για τις επιγραμματικές συνταγές, έμεινα για μια στιγμή άναυδος. Σίγουρα, πιο εύκολο θα μου ήταν να ρητορεύω για ένα ημίωρο, παρά να συμπυκνώσω το νόημα του σοφόκλειου έργου σε μια φράση. Γι’ αυτό και είπα το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό. “Το δικαίωμα του ατόμου να διαλέγει την ελευθερία του”.

Αλέξης Σολομός

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΠΡΩΤΗ ΑΔΕΛΦΗ
ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΛΦΗ
ΕΣ-ΕΣ
ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΙΣΜΗΝΗ
ΓΕΡΟΝΤΕΣ
ΚΡΕΩΝ
ΦΥΛΑΚΑΣ
ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ
ΑΛΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ
ΑΙΜΩΝ
ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ
ΜΑΝΤΑΤΟΦΟΡΟΣ
ΣΚΛΑΒΑ