Η μονογραφία της κας Γιούλης Πεζοπούλου για το θεατρικό έργο του Στρατή Καρρά, το εκδεδομένο αλλά και το ανέκδοτο, είναι μια από τις λίγες συνολικές παρουσιάσεις και συστηματικές αποτιμήσεις θεατρικού συγγραφέα της μεταπολεμικής περιόδου. Φαίνεται πως ο καιρός είναι πλέον ώριμος να αντιμετωπιστούν και να μελετηθούν οι μεγαλύτεροι εκπρόσωποι της μεταπολεμικής δραματογραφίας με τρόπο εμπεριστατωμένο, πάντως πιο συστηματικό απ’ ό,τι αυτό έγινε ως τώρα, και να ενταχθεί το θεατρικό τους έργο σε μια πρώτη, δοκιμαστική ακόμα, απόπειρα σύνταξης της ιστορίας του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου. Μονογραφίες τέτοιου είδους και τέτοιας υφής αποτελούν τη βάση και προϋπόθεση κάποιων συνθετικότερων προσεγγίσεων.