Τί είναι το “Τίς ο Λαλών”, τί είναι οι “Βίοι Ακατάλληλοι”; Μπορούν να ονομαστούν διηγήματα; Να μπουν στην κατηγορία των αφηγήσεων του Παπαδιαμάντη, του Κονδυλάκη, του Βιζυηνού, ή και των πιο σύγχρονων ελλήνων διηγηματογράφων;
Του Τακόπουλου τα διηγήματα, -ας τα πούμε έτσι προς το παρόν- είναι περισσότερο σατιρικές ή χιουμοριστικές πολλές φορές ποιητικές “πικρές” μικρές ιστορίες, έλκουσαι την καταγωγή τους από τις λεγόμενες αγγλικά και αμερικανικά “short stories”, ένα είδος με κάποιους κανόνες, ο αυστηρότερος των οποίων είναι, εκτός από την ύπαρξη χιούμορ, η συντομία και η απουσία παντός περιττού, δηλαδή μια απόλυτος οικονομία της γραφής, η οποία και αποτελεί το κυριότερο Κεφάλαιό της, όπως δεν θα έλεγε ο Άνταμ Σμιθ ή ο επίσης πολυγραφότατος Καρλ Μαρξ και έχουν την τύχη να συνοδεύονται από τα σχέδια της Σοφίας Ζαραμπούκα, τόσο ταιριαστά όσο και τα σχέδια του James Thurber για τα δικά του short stories.