Οι Παλαιότεροι πεζογράφοι αποτελούν κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια των Νέων πεζογράφων (1965) και των Πεζογράφων του καιρού μας (1967). Η συνέχεια αυτή στρέφεται προς τα πίσω στο χρόνο και αναφέρεται στην πεζογραφία του 19ου αιώνα. Εξετάζονται συγγραφείς που ασχολήθηκαν και με την ποίηση (όπως π.χ. ο Α. Ρ. Ραγκαβής, ο Δ. Βικέλας, ο Γ. Βιζυηνός, ο Κ. Παλαμάς) ή που ανέπτυξαν και άλλη συγγραφική δραστηριότητα (όπως π.χ. ο Α. Ρ. Ραγκαβής, ο Κ. Παλαμάς, ο Γ. Βλαχογιάννης), ωστόσο οι μελέτες του τόμου αυτού περιορίζονται μόνο στο πεζογραφικό και ειδικότερα στο αφηγηματικό (διήγημα, μυθιστόρημα) έργο τους.