Στην καμπή του δρόμου, μόλις που τον έπαιρνες, σταματούσαν όλοι οι θόρυβοι της πόλης. Μια σιωπή πυκνή και διαπεραστική, ζωντανεμένη θαρρείς από ανάλαφρα θροΐσματα που και τα ίδια γίνονταν ένα είδος σιωπής, όλα τούτα σε τύλιγαν και σε πήγαιναν, πολύ απαλά, σαν αόρατα χέρια.