Εν τέλει του Οιδίποδος Τυράννου, ου την υπόθεσιν ο ποιητής υποθέτει γνωστήν, την αρχήν ανέλαβεν ο Κρέων ως κηδεμών των ανηλίκων Πολυνείκους και Ετεοκλέους. Ο Οιδ. τότε επιμόνως απήτει να εκβάλωσιν αυτόν της χώρας. Αλλ’ ο Κρέων παρά τον πρώτον γενικόν περί το φονέως του Λαΐου χρησμόν δεν ετόλμησε να φυγαδεύση τον ευεργέτην της πόλεως, πριν πάλιν το μαντείον ερωτήση.