Σαν μέσα από ένα παράθυρο. Σαν μέσα από ένα ραγισμένο καθρέφτη. Που ράγισε η Τζίλντα χωρίς κανένα φαινομενικό λόγο. “Όλοι μπορούν να με δουν, αλλά όχι και να με φτάσουν…” Αυτή είναι η μοναδική σχέση που έχει με τον έξω κόσμο. Απόλυτη ανικανότητα επικοινωνίας; Όχι βέβαια! Η Τζίλντα απλώς την αρνείται γιατί ξέρει πως καμιά φορά δεν αξίζει τον κόπο… Και οι φίλοι που την περιστοιχίζουν εξ άλλου, δεν θέλουν και τόσο να επικοινωνήσουν μαζί της. Αυτοί αρκούνται να την ακούνε να τραγουδάει. Απ’ την αρχή τη θεωρούν μια ξένη.