Το φως και οι σκιές, το κύκνειο άσμα του Γιαννόπουλου που ήδη από τον τίτλο του παραπέμπει στο αντιθετικό ζευγάρι “ζωή-θάνατος” είναι ένα έργο που σχετίζεται, πιστεύω, με τη μεταφυσική του θανάτου· η αλλαγή μάλιστα του τίτλου από τη μορφή Μια όψη της αλήθειας στη μορφή Το φως και οι σκιές συμπίπτει με την είσοδο του συγγραφέα στα ογδόντα του χρόνια, ενώ όλο το έργο είναι ένα μνημόσυνο των αγαπημένων του νεκρών, στους οποίους και το αφιερώνει. Όλα αυτά προδίδουν, σε ένα πρώτο επίπεδο, την υπαρξιακή αγωνία του συγγραφέα: την αγωνιώδη ανίχνευση της αλήθειας για τη ζωή και το θάνατο, την επίμονη ιχνηλάτηση των αντιθέτων “καλό-κακό”, “άσχημο-ωραίο”, “πόλεμος-ειρήνη”, “αλήθεια-ψέμα”.