Α’ ΣΚΗΝΗ Ακρογιαλιά. Άδεια σκηνή. Σκοτάδι και βροντές. Άνεμος βρυχάται, ουρλιάζει, χτυπάει και κραυγάζει πάνω απ’ το νερό. Μάζες από θάλασσα σηκώνονται ψηλά, ταράζονται και χτυπιούνται, και σπάνε πάλι στη θάλασσα. Χαλίκια και άμμος τρίβονται αργά. Η γη τρέμει. ΟΥΙΛΛΥ: Βοήθεια. Έεεε. (Ό ήχος πνίγεται απ’ το κύμα.) Βοήθεια. Κόλιν. Φώναξε. Ω Θεέ μου, βόηθα τον να φωνάξει. (Η τρικυμία δυναμώνει.) ΟΥΙΛΛΥ: Βοήθεια! (Ο ήχος ξαναπνίγεται από το κύμα.) (Ένας μεθυσμένος έρχεται τραγουδώντας.) ΗΒΕΝΣ: Άθελά μου – τραγουδάω – και η μέρα – πώς περνά. ΟΥΙΛΛΥ: Βοήθεια! Βοήθεια. ΗΒΕΝΣ: Τι συμβαίνει; ΟΥΙΛΛΥ: Εδώ. Στη θάλασσα. Ένας άνθρωπος πνίγεται. (Βροντή.) ΗΒΕΝΣ: Πολύ αργά. Η θάλασσα θα κάνει τη δουλειά της. Πιες. Πιες λίγο. Εδώ, πάρε τη μπουκάλα… ΟΥΙΛΛΥ: Βόηθα με. Αναποδογύρισε η βάρκα μας. Δεν μπορώ να τον βρω. ΗΒΕΝΣ: Τραγουδάω – και η μέρα – πως περνά. ΟΥΙΛΛΥ: Παλιάνθρωπε. Κόλιν. Κόλιν. ΗΒΕΝΣ: Τι συμβαίνει; Άθελά μου – Τραγουδάω – Λοιπόν, κάποιος πνίγεται; (Η καταιγίδα αγριεύει περισσότερο. Αστραπές. Ο άνεμος ουρλιάζει. Ο Χατς, ένας μεσόκοπος, έρχεται με μια δάδα.)