“Δεν μπορούσα να χρωστάω όσο ζούσα και μου είναι αδύνατο να χρωστάω τώρα. Θέλω να μιλήσω”.
Και η Έλλη Λαμπέτη ξεκαθαρίζει τους “λογαριασμούς” της, ανιχνεύοντας τ αποτυπώματα των βημάτων της και ξετυλίγοντας το κουβάρι 57 χρόνων ζωής.
Σε μια συγκονιστική αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, λιτή γήινη, ανθρώπινη κι όπως πάντα μοναδική, η Έλλη Λαμπέτη στέκεται στο προσκήνιο και παίζει τον τελευταίο και πιο ρεαλιστικό ρόλο της. Άλλοτε με χιούμορ κι άλλοτε με θλίψη, εξομολογείται τις αγάπες και τα πάθη της, τους έρωτες και τα όνειρά της· ανασκαλεύει τις μνήμες των παιδικών χρόνων της, αποκαλύπτει τις κρυφές στιγμές της, κρίνει ανθρώπους και καταστάσεις, αναλύει τις αγωνίες της, χαίρεται, διαμαρτύρεται, φλυαρεί…[…]