Ένα τρύπιο φεγγάρι στο σκοτεινό ουρανό χαμογελά, η θάλασσα ντύθηκε με τον μαύρο χιτώνα της μοναξιάς, σιωπή, ο έρωτας ορμά σαν καβαλάρης στους λευκούς κόρφους των κοριτσιών, η αθωότητα σβήνει στο βλέμμα αφήνει το λευκό μανδύα της σε ξέστρωτα σεντόνια και χάνεται στον ορίζοντα.