Τρεις Ελληνες κλασικοί του εργατικού κινήματος, ο Αγις Στίνας (κομματικό ψευδώνυμο του Σπύρου Πρίφτη), ο Αγγελος Σουμάκης και ο Πέτρος Λιβάνιος καταθέτουν την παρέμβαση – μαρτυρία τους. Οι δύο πρώτοι για τα Επτάνησα (Κέρκυρα και Ζάκυνθο, αντίστοιχα), ο τρίτος για τη Σέριφο. Οι δουλοπάροικοι, οι ποπολάροι Κυκλάδων και οι μεταλλωρύχοι βγαίνουν στο φως της αλήθειας που όταν φωτίζει, φτάνει η ημέρα μέχρι τις πιο βαθιές στοές του ψεύδους. Σουμάκης και Λιβάνιος, ο πρώτος στιλίστας από πρόθεση, ο δεύτερος από ανάγκη έκφρασης, διαβάζονται στα όρια της λογοτεχνίας.