Το βιβλίο αυτό του Βρετανού φιλέλληνα Τόμας Γκόρντον (1788-1841) συγκαταλέγεται στα πρωιμότερα έργα που γράφτηκαν για την Ελληνική Επανάσταση και από την αρχή θεωρήθηκε ένα από τα σοβαρότερα και εγκυρότερα. Σημαντική είναι άλλωστε η επίδραση που άσκησε στις πολύ γνωστές σήμερα ιστορίες του Τζορτζ Φίνλεϋ και του Σπυρίδωνος Τρικούπη. Ο συγγραφέας, γνωρίζοντας ότι μια μέρα θα γραφόταν ένα ολοκληρωμένο έργο, αποδεκτό από τους ανθρώπους των γραμμάτων, τόλμησε να πάρει πάνω του το καθήκον της συγγραφής του. Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό, έζησε για χρόνια σε στενή επαφή με τον ελληνικό λαό και χρωστάει πολλά στη φιλία πολλών ιδιωτών, με διακεκριμένο ρόλο στις υποθέσεις της χώρας τους. Θεώρησε χρέος του να μελετήσει προσεκτικά όλα τα προηγούμενα δημοσιεύματα και να σιγουρεύεται για την ακρίβεια των πληροφορίών με δική του παρατήρηση και αντιπαραβολή αξιόπιστων μαρτυριών και χειρογράφων. Με δυο λόγια, η συγγραφή του έργου, πέρασε από το ξεκαθάρισμα κάθε υπερβολής, την επανόρθωση λαθών και αναχρονισμών και την αποκατάσταση παραλείψεων.