Γερμανοί συγγραφείς, προσπαθούντες να θεμελιώσουν φιλοσοφικώς την νέαν νομικήν έννοιαν του απαραβιάστου της αξιοπρεπείας του ανθρώπου, επικαλούνται την αρχαίαν Ελληνικήν φιλοσοφίαν γενικώς και τον Πλάτωνα ειδικώτερον, τούτο δε λόγω του ότι ο Πλάτων, προσπαθών να διαμορφώση ελευθέρους ανθρώπους, αποβλέπει συγχρόνως εις την διάπλασιν αξιοπρεπών ανθρώπων, την Χριστιανικήν κοσμοθεωρίαν γενικώς και τον Απόστολον Παύλον ειδικώτερον, τον Hegel, το φυσικόν δίκαιον ως και την φιλοσοφίαν του ποιητού Fr. Schiller.