Στο γλωσσικό ιδίωμα της Τερπνής και της Νιγρίτας ανευρίσκονται όχι μόνο γνωστές και θησαυρισμένες στα λεξικά της αρχαίας ελληνικής, αλλ’ ακόμη και τελείως αθησαύριστες και άγνωστες, αδιαφιλονείκητες όμως, αρχαίες ελληνικές λέξεις και μάλιστα και ιδιωματικές μακεδονικές δωρικές. Διότι η αρχαία μακεδονική  γλώσσα ήταν ένα από τα ιδιώματα της δωρικής διαλέκτου. Τέτοια λέξη, για παράδειγμα, είναι το δωρικό επίθετο ἀσαμόραστος [ἀ + σᾶμα (=σήμα) + ῥαστὸς (=πληττόμενος)], που σημαίνει  «αυτός που τον χτυπάς απ’ έξω, αλλ’ αυτός από μέσα δεν δίνει κανένα σήμα της παρουσίας του ή της ταυτότητάς του». … Ολόκληρη διασώθηκε μόνο στη γλώσσα της Τερπνής και της Νιγρίτας, … και θησαυρίζεται, όπως και άλλες, για πρώτη φορά σ’ αυτό το Λεξικό. Θησαυρίζεται δε σ’ αυτό και πλήθος άλλων τέτοιων λέξεων, ομηρικών, προκλασσικών, κλασσικών, ελληνιστικών, ελληνορρωμαϊκών και βυζαντινών ελληνικών, όπως ἀνιγρώνω, βάζω-βάξις, ζηλόσταχτη, κούτουλος, κρατούνα, λιβάδα …, οὔια, παρασταλιάζω, στάβα, τέλεια, τσιφτσῆς, χασμούνι, ψουρούκια, καθώς και πάρα πολλές άλλες τόσο πολλές και τόσο αρχαίες που προκαλούν κατάπληξη…

Καταγράφονται όμως και μερικές από τις ελληνικές ή και ξενικής προέλευσης λέξεις, για να διατυπωθεί και μια άλλη άποψη για την προέλευσή τους, διαφορετική από τις καταγραμμένες στα λεξικά, π.χ. για τις λέξεις καλικάντζαροι [καρκαντζαλοί], καραούλι [καραούλ(ι)], κρεμανταλάς [κριμανταλάς], τέλι [τέλ(ι)] κ.ά.