Μάϊος 1956. 13 χρονών η Μαρία απολάμβανε το Σαμοθρακίτικο ηλιοβασίλεμμα! Τίιμηνύματα και ώθηση έλαβα, λέει η Μαρία, απ’ την ώρα του δειλινού; Σαν να με πρόσταξαν τα ροδαλά χρώματα του ορίζοντα και μου είπαν: Αν αγαπάς τον τόπο σου, τους ανθρώπους του, τους δικούς σου, εσένα και τα παιδιά σου ΓΡΑΨΕ. Γράφε. Σκιτσάριζε. Ζωγράφιζε κάθε μέρα, ότι βλέπεις, ακούς και αισθάνεσαι. Παιδί πειθαρχημένο ακόμα και ως τώρα, έγραφα…και κατέγραφα επί ένα χρόνο. Έτσι έγινε το βιβλίο Έθιμα και Παραδόσεις της Σαμοθράκης! Με σκίτσα μου και φωτογραφίες πολλές. Τριακόσιες σελίδες. Το τίμησε το Υπουργείο Παιδείας και «πλούτισε» μ´ αυτό τις σχολικές βιβλιοθήκες. Διασώθηκαν ήθη, έθιμα, ασχολίες ανθρώπων και πολλά άλλα χάρη του περιεχομένου του.