Η εκπαίδευση είναι ένα σύστημα που αποβλέπει στην πραγμάτωση στόχων. Οι στόχοι αυτοί καθορίζονται από ιδανικά. Αν η φιλοσοφία ενός εκπαιδευτικού συστήματος είναι πρακτικά ασυνταίριαστη με τα ιδανικά αυτά και οδηγεί σε αδιέξοδο, τότε δεν ωφελεί σε τίποτα η απλή καλυτέρευση των μεθόδων και οι μεταρρυθμίσεις αποτυχαίνουν. Μόνο μια θαρραλέα ανατροπή των βασικών δομών και μια αδιάκοπη αναθεώρηση της φιλοσοφίας της εκπαίδευσης έχει την ελπίδα να οδηγήσει σε ένα κλύτερο σύστημα.
Πιστεύω πως ο δάσκαλος έχει την υποχρέωση να μην παραιτείται ποτέ από το χρέος του. Καμιά υλικοτεχνική υποδομή δεν μπορεί ν’ αντικαταστήσει ένα φωτισμένο νου και μια γεμάτη καρδιά. Και σ’ ένα ρημαγμένο δωμάτιο η σχολική πράξη μπορεί να μετατραπεί σ’ αληθινό πανηγύρι. Γιατί η κατάκτηση της γνώσης από το νέο άνθρωπο, που διψά γι’ αυτήν, είναι «πανήγυρις ψυχής». [Ζωή Σπυροπούλου]
