Άνοιξε τη θήκη και μπροστά στα μάτια μου, ακουμπισμένο σ’ ένα απαλό, κόκκινο βελούδο, βρισκόταν το κόσμημα για το οποίο μου είχε μιλήσει.
“Υπάρχουν τριάντα εννέα τεράστια σμαράγδια”, είπε, “και η τιμή του χρυσού δεσίματός τους είναι ανυπολόγιστη. Στη χειρότερη περίπτωση, η αξία του στέμματος είναι διπλάσια του ποσού που σας ζήτησα. Προτίθεμαι, λοιπόν, να σας το αφήσω ως εγγύηση”.