Ο Σαντ είναι Άραβας. Είναι 30 χρονών και ζει χωρίς χαρτιά στην Ευρώπη, που ήταν ο τόπος των ονείρων του όσο ζούσε στην πατρίδα του. Ήταν φοιτητής. Δεν ήρθε στην Ευρώπη μετανάστης για οικονομικούς λόγους, λιποτάχτησε και ήρθε στον “πολιτισμό” που αγάπησε από βιβλία και εικόνες. Κι έφαγε τα μούτρα του. Φοβισμένος, κλεισμένος στο δωμάτιό του (το έργο παρουσιάστηκε το 1993, εποχή που κορυφώνονται οι ρατσιστικές επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών), μας μιλά εκ βαθέων, εκθέτει την πληγωμένη του αξιοπρέπεια, τη μοναξιά του, λοιδορεί, βρίζει, νοσταλγεί. Μιλά για το ταξίδι του, για την κοινωνία της αφθονίας, για τη δυτική κουλτούρα, που αρνείται τη δική του