Το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στον αυτοσχεδιασμό, με τη ρευστοποίηση του αυστηρού κώδικα της Ιταλικής κωμωδίας. Ο Σκαπίνος παίζει στο παρεστιγμένο τέταρτο, δουλεύει με διαφορετικούς ήχους, ασκώντας κατάλληλα τη φωνητική του μηχανή· σχεδιάζει με την κίνηση τις επινοήσεις του, αναπτύσσει με τα χέρια την ευφυΐα του· το σώμα του πρέπει να κινηθεί στη φορά του μυαλού του: Οι Κατεργαριές (ευρήματα του Σκαπίνου για να βολέψει την ένδεια του νεαρού αφέντη του Λέανδρου) απαιτούν μια σκηνική γραφή βασισμένη στην ανακλαστική ταχύτητα. Ο Σκαπίνος παίζει ανατρεπτικά: καταλύει τα εμπόδια, χαλά το διάλογο, παρανοεί τα ερεθίσματα, αναπροσαρμόζοντας τις αντιδράσεις του. Παίζει.

Το θεατρικό έργο του Μολιέρου “Οι κατεργαριές του Σκαπίνου” όπως παρουσιάστηκε από το Δημοτικό Θέατρο Κρήτης, την θεατρική περίοδο 1989-1990, σε σκηνοθεσία Τηλέμαχου Μουδατσάκι.