Σατιρικός της αστικής διαβίωσης και συμβίωσης, ο Άλαν Έικμπορν “ερεθίζεται” από την εισβολή των μηχανών στην ιδιωτική ζωή, στην ψυχική μας υπόσταση, στην καλλιτεχνική δημιουργία ακόμα. Τα πρόσωπα της ΝΑΝ (που γράφτηκε το 1987 και τοποθετείται σε “κάποιο Αύριο”) είναι μέτοχοι, συνένοχοι ή θύματα αυτής της εισβολής. Ή όλα μαζί. Ο συνθέτης Μάθιου, η γυναίκα του Κορίννα που τον παράτησε παίρνοντας και την κόρη τους, ένας υπάλληλος των Κοινωνικών Υπηρεσιών, ζουν σ’ έναν κόσμο μηχανών και, προσπαθώντας να τις υποτάξουν, γίνονται εξαρτήματά τους. Πιο ελεύθερη απ’ αυτήν τη μηχανοκρατία, η νεαρή ηθοποιός Γκλόρια –που εισβάλλει στο έργο με άλλον, ανθρώπινο τρόπο– γνωρίζει, με τη σειρά της, μιαν άλλη, απρόσμενη όψη της μηχανομανίας.