Διαβάζοντας το έργο, εκεί που κύρια στάθηκα είναι στο αδίστακτο, γελοίο παρασκήνιο που δε σταματά μπροστά σε καμιά ανθρώπινη τραγωδία. Αντίθετα τη χρησιμοποιεί για να βελτιώσει τη θέση του –κυβέρνηση και αντιπολίτευση– στην πολιτική σκακιέρα. Είναι ένα έργο που κάθε ανέβασμά του έχει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να μπορεί να σταθεί σε πράγματα που την ενδιαφέρουν και τη συγκινούν. Εμείς προσπαθήσαμε να κρατήσουμε το πικρό χιούμορ και την αλληλοεξάρτηση των ηρώων σε ένα γαϊτανάκι παραλόγου που τα χαρακτηριστικά του, αν και αναφέρονται στο δέκατο όγδοο αιώνα, παραμένουν διαχρονικά και παγκόσμια. (Σημείωμα του σκηνοθέτη Ανδρέα Βουτσινά).