Περιπλανιότανε χρόνια ολόκληρα στα παρασκήνια του θεάτρου Κοτοπούλη. Είχε γίνει αυτό που λέμε “σκιά” της μεγάλης θεατρίνας με τη βοήθεια της αδελφής της, Χρυσούλας Μυράτ. Πίστευε ότι από κείνες τις “στοές” θα έβγαινε πιο εύκολα στη σκηνή, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι περιπλανιέται σ` ένα λαβύρινθο. Ότι είναι θύμα της “αποστολής εξ Αθηνών” και ότι μπορεί, από τη μια στιγμή στην άλλη, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Μινώταυρο.

Αυτό το ντοκουμέντο –το ημερολόγιο της Λέλας Ησαΐα– τ’ οφείλω στον Ε.Λ.Ι.Α., και ειδικότερα στον Μάνο Χαριτάτο, τον οποίο ευχαριστώ και δημόσια.