Η περικοπή Εβρ. 3,1-4,13, είναι κείμενο με ξεχωριστή βαρύτητα. Μερικοί την εξετάζουν υπό το φως του γνωστικισμού. Άλλοι την κατανοούν χωρίς καμιά συσχέτιση με τη Γνώση. Η «μόδα» της προσφυγής στα χειρόγραφα της Ν. Θάλασσας είναι και «εξ αντικειμένου» οδηγός για παραλληλισμούς και συγκρίσεις. Ο πνευματικός χώρος μέσα στον οποίο κινείται η ιστορία των χρόνων της Κ. Διαθήκης με την παραγωγή των Απόκρυφων, της φιλώνειας φιλολογίας κλπ, σύρει προς τα εδώ ή προς τα εκεί τις σκέψεις του μελετητή της περικοπής. Πρωταρχικό βέβαια μέλημα είναι η κατανόηση του μηνύματος –ευαγγελισμού– που προσφέρεται στους στίχους της. Η τυχόν αυτοτέλειά της, το πρόβλημα του συγγραφέα της με αναφορά στο σύνολο της προς Εβραίους και σε συσχετισμό με την καθόλου βιβλική γραμματεία δεν είναι δυνατό να μείνουν έξω από τα ενδιαφέροντα μελέτης, όπως αυτή που επιθυμούμε να συντάξουμε. [ο συγγραφέας]