Ήταν μια κρύα και ξάστερη νύχτα. Πάνω στη στέγη ενός σπιτιού κάθονταν ένας γάτος, ο Φιλιμπέρ, κι ένα ποντικάκι, ο Ρατόν, και τουρτούριζαν απ’ το κρύο. Από κει πάνω φαινόταν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο στην πλατεία και από τις κουζίνες των σπιτιών ανέβαινε μια γαργαλιστική μυρωδιά από ψητό κρέας.

“Πόσο θα’ θελα να φάω ένα μικρό ποντικάκι για χριστουγεννιάτικο δείπνο”, νιαούρισε ο Φιλιμπέρ.

“Σταμάτα να με φοβίζεις κι έλα γρήγορα να με βοηθήσεις”, είπε με την τσιριχτή φωνούλα του ο Ρατόν.

“Νομίζω ότι μόλις βρήκαμε το βραδινό μας φαγητό”.