Κ’ είχαμε ξεκινήσει και πάλι.

Μα ετούτη τη φορά μας κυνηγούσε με τα μεγάλα του άλματα

ο ανθρωποφάγος άνεμος της ήττας.

Νομίσαμε στην αρχή

πως οι άνθρωποι που τους κυνηγά ο ανθρωποφάγος άνεμος

γίνονται άνθρωποι κλειδομανταλωμένοι.

Ντρέπονται να δείξουνε τις πληγές τους.Φεύγει ο καθένας μέσα σε μιαν απάτητη λαγκαδιά

σκύβει κουλουριασμένος στα δικά του χαλάσματα

γλείφει μια-μια τις πληγές του όσο να τις γιατρέψει.