Ω σ’ αγαπώ πάντα θα σ’ αγαπώ και παντοτινά θα ζεις ολοζώντανος μέσα μου!…», ενώ ταυτόχρονα απ’ τα φτερά των αγγέλων έσταζαν πολύφυλλα αγιόμυρα, που πάνω τους ζωγράφιζαν κι αντιφέγγιζαν δαντέλες σκέψης, αποστάγματα ψυχής και ομορφιές στις πλάστρες, με τις οποίες ετούτη την κορυφαία ανθρώπινη στιγμή στο πρόσωπο της Πηνελόπης σαρκώνονταν, επαληθεύονταν και λειτουργούσαν έμπρακτα κι αυταπόδεικτα όλες μαζί οι κλητικές των φωνηέντων…