Στη Γυναίκα της Ζάκυθος του Διονυσίου Σολωμού τα κύρια αφηγηματικά πρόσωπα είναι δύο: α) ο Διονύσιος Ιερομόναχος, εγκάτοικος στο ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου (η κατά τη δεύτερη επεξεργασία του έργου, ο Διόνυσιος Ιερομόναχος Σολωμός, κερκυραίος, εγκάτοικος στο Μονοστήρι της Πλατυτέρας, περί το 172*), β) Η γυναίκα της Ζάκυθος. Και τα δύο πρόσωπα δίνεται από τον Ποιητή ιδιαίτερη βαρύτητα, αυτονόητη, βέβαια, εφόσον ο πρώτος είναι ο «Παντογνώστης» (οραματικός μάλιστα) αφηγητής και η δεύτερη το πρόσωπο, γύρω από το οποίο περιστρέφεται ολόκληρο το έργο.