Αυτός δεν είχε τίποτα να φοβηθεί. Αν οι άλλοι πηλαλούσαν στα βουνά και ξενυχτούσανε στα καλύβια και τις ρεματιές, είτανε που το θέλησαν από μοναχοί τους. Ακαμάτηδες, ζεβζέκηδες κι ανοικοκύρευτοι σ όλη τους τη ζωή, θέλανε και τα τραβούσαν. Κι αν αυτώνε τους είχε μπεί στο στραβό τους το μυαλό να σηκώνουνε τα ντουφέκια και να μαζώνονται στο σχολειό και στο μεσοχώρι να λεν εκείνα τα χαμένα τα λόγια τους, ο Γιακουμής βέβαια και δε θα τανε μαζί τους. Ετούτη είταν η πρώτη φορά που πήγαινε στη σύναξή τους. Εγινε μια μικρή ταραχή που τον είδαν εκεί και κοιτάχτηκαν συναμεταξύ τους παραξενεμένοι. Του κάνανε τόπο να περάσει, όμως αυτός δεν θέλησε. […]