Όχι δεν θέλουμε να “στρατεύσουμε επίσης” την ζωγραφική, την γλυπτική και την μουσική, ή τουλάχιστον, όχι κατά τον ίδιο τρόπο. Και γιατί να το θέλαμε; Όταν ένας συγγραφέας των περασμένων αιώνων εξέφραζε μια γνώμη πάνω στην δουλειά του, μήπως του ζητούσανε να κάνη αμέσως την ίδια εφαρμογή στις άλλες τέχνες; Αλλά είναι κομψό σήμερα να “μιλάς για ζωγραφική” με το λεξιλόγιο μουσικού ή φιλόλογου και “να μιλάς για φιλολογία” σε λεξιλόγιο ζωγράφου σαν να μην υπήρχε στο βάθος παρά μια και μόνον τέχνη που να εκφράζεται αδιάκριτα στην μια ή στην άλλη απ’ αυτές τις γλώσσες, όπως και η ουσία του Σπινόζα που αντανακλάται ανάλογα από κάθε της κατηγορούμενο.