Παραδόξως, δεν υπάρχει, στην διεθνή βιβλιογραφία, καμιά ειδική μελέτη για την λογοτεχνική “τύχη” του Ελπήνορα στον αιώνα μας. Παραδόξως, διότι αυτός ο σπαρακτικός σύντροφος του Οδυσσέως απασχόλησε ξένους ποιητές και πεζογράφους της ολκής του Έζρα Πάουντ, του Ζιρωντού, του Τζόυς ή του Μακ-Λης. Αντικείμενο, λοιπόν, τούτης της φιλολογικής και κριτικής εργασίας μου είναι η νεοτερική “τύχη” του Ομηρικού Επλπήνορα, ιδιαίτερα στην ποίηση του Σεφέρη, του Ρίτσου, και του Σινόπουλου.