Ένας Έλληνας που θα βρεθεί στη Δυτική Ευρώπη για ειδίκευση σε οποιοδήποτε κλάδο των ανθρωπιστικών σπουδών δεν μπορεί να μην ενδιαφερθεί και για τη συλλογή αδημοσίευτου υλικού που αφορά τα πνευματικά ζητήματα της πατρίδα του. Ο υποφαινόμενος έτυχε να βρεθεί στο Παρίσι από το 1945 ως το 1952, στην αρχή ως υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης και ύστερα ως συνεργάτης του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας (C.N.R.S.).