Πώς διετέθη ο κατά φύσιν άνθρωπος προς τα φυσικά φαινόμενα; Ο κατά φύσιν άνθρωπος, βλέπων μετά θαυμασμού και καταπλήξεως την μεγαλοπρεπή του ηλίου ανατολήν, την δύσιν αυτού και τον σκοτισμόν της γης, την εμφάνισην των απειροπληθών αστέρων εν τω ουρανώ, τον αιφνίδιον αυτών αφανισμόν, την βλάστησιν και τον μαρασμόν της φύσεως και την απειρίαν άλλων φυσικών φαινομένων, επροσωποποίησε και εθεοποίησεν αυτά, τας δ’ εναλλαγάς του αυτού φυσικού φαινομένου εξέλαβεν ως περιπετείας και πάθη του θεού, π.χ. τον μεν μαρασμόν της φύσεως ως θάνατον του θεού, την δε βλάστησιν ως γέννησιν ή ανάστασιν αυτού.