Με τις τελευταίες κωμωδίες του Αριστοφάνη το πνεύμα της Αρχαίας Κωμωδίας έχει ήδη μεταβληθεί και -με γέφυρα τη Μέση- ανοίγει ήδη ο δρόμος προς τη Νέα Αττική Κωμωδία. Η Νέα Αττική Κωμωδία είναι κυρίως κωμωδία ηθών (χαρακτήρων) χωρίς αναφορές σε πολιτικά δρώμενα, χωρίς έντονα προσωπικά σκώμματα και χωρίς την αθυροστομία και τη βωμολοχία της Αρχαίας.
Κορυφαία ποιητική φυσιογνωμία της Νέας Αττικής Κωμωδίας αναδεικνύεται ο Μένανδρος από την Κηφισιά, που γεννήθηκε γύρω στα 342 και πέθανε γύρω στα 290 π.Χ. Στα λίγα σχετικά χρόνια που έζησε, έγραψε πάνω από εκατό κωμωδίες. Από αυτές μόνο ο “Δύσκολος” (που βρέθηκε το 1957) σώζεται σε ακέραιη μορφή, ενώ δυο άλλες κωμωδίες του, οι “Επιτρέποντες” και η “Σαμία”, σώζονται σε μάλλον ικανοποιητική κατάσταση, αλλά με κενά και ελλείψεις που συμπληρώνονται κατ’ εικασία. Από τα αποσπάσματα άλλων κωμωδιών, δεν είναι δυνατό να σχηματίσουμε γνώμη και να βγάλουμε το νόημα.
Η πενιχρή αυτή εκπροσώπηση δεν επιτρέπει, δυστυχώς, να γνωρίσουμε, στην έκταση και στο βάθος που θα θέλαμε, το Μένανδρο, τα έργα του οποίου θεωρήθηκαν “καθρέφτης της ζωής” και σημάδεψαν τη ρωμαϊκή κωμωδία και ιδιαίτερα τον Πλαύτο και τον Τερέντιο, τους καλύτερους εκπροσώπους της. Με τις τρεις κωμωδίες, ωστόσο, που παρουσιάζουμε, πιστεύουμε ότι ο αναγνώστης θα μπορέσει να πάρει μια επαρκή ιδέα από την τέχνη του Μένανδρου, από τον αστικό κόσμο της μετακλασικής Αθήνας και από τους ζωντανούς χαρακτήρες που εικονίζει.
Με την παρουσίαση των τριών κωμωδιών του Μένανδρου ολοκληρώνεται και κλείνει η σειρά “Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο”, που ξεκίνησε πριν από τρία και πλέον χρόνια στις εκδόσεις ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ.
Η σειρά αυτή ξεκίνησε με τη φιλοδοξία να προσφέρει στον ελληνόγλωσσο αναγνώστη όλα τα σωζόμενα έργα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου σε μια έκδοση που να είναι συγχρόνως έγκυρη, πλήρης, χρηστική, καλαίσθητη, προσιτή.